Czy to tylko kolejny przykład wystawiania się na fałszywą nadzieję?

Czy to tylko kolejny przykład wystawiania się na fałszywą nadzieję?

To prawdziwy sekret motywacji.

Kiedyś uważano, że są wyłączną domeną bogatych i sławnych, trenerzy osobiści stają się coraz bardziej popularni wśród ogółu społeczeństwa. Obecnie na fali dot-comów pojawiają się trenerzy osobiści, dzięki czemu ich usługi są bardziej dostępne i przystępne cenowo niż kiedykolwiek.

Pomimo oczywistych korzyści płynących ze szkoleń online, cyber-trening jest najskuteczniejszy jako uzupełnienie pracy indywidualnej z wykwalifikowanym trenerem. Ze względu na złożoność wielu programów treningu siłowego i kondycyjnego, początkujący ćwiczący powinni zacząć od praktycznego trenera.

Dokonywanie wyboru

Ponieważ w Internecie pojawiają się nowe strony z treningami osobistymi, wybór najlepszej może być trudny. Istnieje również dodatkowe niebezpieczeństwo, że niewykwalifikowani trenerzy o wątpliwych referencjach udzielają potencjalnie niebezpiecznych porad dotyczących kondycji.

Mając to na uwadze, rozważ następujące wskazówki dotyczące wyboru i korzystania z bezpiecznego i skutecznego osobistego trenera online.

Przede wszystkim sprawdź kwalifikacje kadry, która będzie Cię szkolić. Zakłady powinny dostarczać ogólnych informacji o swoich pracownikach. Upewnij się, że trenerzy osobiści mają dyplom ukończenia studiów wyższych w dziedzinie związanej z ćwiczeniami i/lub są certyfikowani przez szanowaną organizację, taką jak American Council on Exercise (ACE) lub inną akredytowaną przez NCCA organizację certyfikującą fitness (www.noca.org /NCCAAccreditation/AccreditedCertificationPrograms/tabid/120/Default.aspx). Aby sprawdzić, czy trener jest certyfikowany przez ACE, zadzwoń pod numer 800-825-3636. Jeśli witryna oferuje porady żywieniowe, upewnij się, że zarejestrowani dietetycy są w personelu.Zapytaj o doświadczenie trenera w Twojej grupie wiekowej lub o Twoich szczególnych potrzebach lub wyzwaniach zdrowotnych (na przykład specjalizacja ze starszymi osobami dorosłymi lub kontrola wagi). Uważaj na strony, które polegają na „trenerach gwiazd” lub profesjonalnych sportowcach, aby sprzedawać swoje usługi. Ważne jest, aby dowiedzieć się, kto faktycznie będzie projektował Twoje treningi, i zawsze unikaj witryn, które zawierają przesadzone twierdzenia lub gwarantują wyniki fitness.Upewnij się, że witryna jest łatwa w nawigacji. Jeśli jest to zbyt skomplikowane, prawdopodobnie nie będziesz się tego trzymać. Niektóre firmy umożliwiają „zwiedzanie” witryny przed zarejestrowaniem się.Poszukaj przykładowego planu treningowego. Jeśli to możliwe, produktopinie.top upewnij się, że plany są dokładne i szczegółowe (waga, serie, powtórzenia, intensywność), a nie tylko lista ćwiczeń. Należy również ustalić, czy witryna zapewnia metodę wizualnego komunikowania prawidłowej techniki ćwiczeń, ponieważ instrukcje zawierające tylko tekst mogą być trudne do wykonania.Witryna powinna zapewniać łatwy sposób skontaktowania się z trenerem w przypadku pytań lub wątpliwości. Większość witryn zapewnia kontakt e-mailowy, ale także szuka witryn, które mają bezpłatny numer, dzięki czemu możesz porozmawiać z trenerem. Na pytania należy odpowiadać w odpowiednim czasie.Poszukaj witryny, która zapewnia fora typu tablica ogłoszeń i wsparcie grupowe online, których możesz użyć do komunikowania się z innymi ćwiczącymi o podobnych celach.Wreszcie, unikaj witryn szkoleniowych, które „przepisują” programy suplementów diety. Trenerzy nie powinni doradzać Ci w zakresie żywienia (poza wytycznymi systemu MyPyramid Food Guidance System i USDA), chyba że są zarejestrowanymi dietetykami.

Używanie i ocena osobistego trenera online

Po podjęciu decyzji o rejestracji upewnij się, że witryna wymaga wypełnienia szczegółowego kwestionariusza historii zdrowia. Ocena ta powinna dotyczyć między innymi Twoich celów, aktualnego poziomu sprawności i problemów zdrowotnych. Trenerzy potrzebują tych informacji, aby dostosować program do swoich potrzeb. Bądź uczciwy podczas wypełniania formularzy oceny. Innymi słowy, nie kłam na temat swojego wieku, wagi ani poziomu doświadczenia, ponieważ może to zmniejszyć skuteczność programu treningowego i prowadzić do kontuzji.Określ, czy treningi są naprawdę spersonalizowane. Nie ma nikogo na świecie dokładnie takiego jak ty. Tak więc Twoja droga do sprawności musi być tak wyjątkowa, jak Ty. Twoja osobista podróż do fitnessu musi opierać się na Twoim ciele, umyśle, celach fitness i osobistych motywacjach.Czy Twój program jest regularnie aktualizowany? Czy witryna zawiera dzienniki ćwiczeń online i czy otrzymujesz odpowiedzi e-mail lub wpisy dotyczące Twoich postępów?Jeśli nie jesteś zadowolony z odpowiedzi na te pytania lub z usług wybranej strony, nie wahaj się poprosić o zwrot pieniędzy i poszukaj innego, bardziej odpowiedniego osobistego trenera online.Aby doświadczyć korzyści płynących z osobistego trenera, wirtualnego lub innego, musisz czuć się całkowicie komfortowo i pewnie, że może pomóc Ci osiągnąć cele zdrowotne i fitnessowe.

Okazja dla jednych, nie dla innych

Praktyczni trenerzy osobiści pobierają średnio od 35 do 100 USD za godzinę, w zależności od rynku. Ich cybernetyczne odpowiedniki są dostępne za ułamek ceny, a niektóre pobierają zaledwie 10 USD miesięcznie.

Szkolenie online jest również dostępne dla każdego, kto ma komputer i modem, dzięki czemu zapracowani podróżnicy lub osoby z odległych obszarów mają dostęp do osobistego trenera. Ten rodzaj treningu polecamy przede wszystkim średnio zaawansowanym i zaawansowanym ćwiczącym lub osobom o bardzo konkretnych celach, takich jak trening do maratonu lub triathlonu.

Od wczesnych lat 80. powszechnie uważano, że praktyka rozciągania statycznego przed ćwiczeniami zapobiega lub zmniejsza ryzyko kontuzji i poprawia wydajność. Trzydzieści lat później i po wielu badaniach nadal istnieje zamieszanie, czy oferuje potencjalne korzyści przed ćwiczeniami. Z logicznego punktu widzenia sztywność tkanki i brak zakresu ruchu (ROM) przyczyniają się do urazu, a statyczne rozciąganie jest skorelowane zarówno ze zmniejszeniem sztywności tkanki, jak i poprawą ROM. Chociaż to stwierdzenie może mówić o korzyściach rozciągania statycznego, musimy pamiętać, że „korelacja” nie oznacza „przyczynowości” (tj. że rozciąganie statyczne zmniejsza obrażenia). Niedawne badania nad wpływem rozciągania statycznego i dynamicznego na siłę i wytwarzanie mocy niemal konsekwentnie wykazały znaczne zmniejszenie siły mięśni i produkcji mocy po rozciąganiu statycznym w porównaniu z rozciąganiem dynamicznym (Sekir i in., Scandinavian Journal of Medicine & Nauka, 2010; Rossi i in., Human Movement, 2010). W rzeczywistości metaanaliza 350 badań zweryfikowanych przez Centers for Disease Control nie znalazła dowodów na powiązanie statycznego rozciągania przed ćwiczeniami ze zmniejszonym ryzykiem kontuzji. 

W miarę jak filozofia treningu przechodzi od izolacji mięśni do integracji całego ciała, zwraca się uwagę na to, czy mięśnie powinny być „wyłączone” (zahamowane) czy „włączone” (aktywowane) podczas fazy przedtreningowej lub rozgrzewki. Tradycyjne rozciąganie statyczne wiąże się z hamowaniem autogenicznym, aby osiągnąć zwiększoną rozciągliwość tkanek, polegającą na aktywacji narządów ścięgien Golgiego (GTO) po 7 do 10 sekundach utrzymywania izometrycznego rozciągania w punkcie naprężenia. Ta aktywacja hamuje aktywność wrzeciona mięśniowego, wyłączając aktywność nerwową i mięśniową, aby promować wydłużanie tkanki łącznej. Jeśli jednak ruch wymaga aktywacji mięśni, to po co rozważać wyłączenie mięśni przed ćwiczeniami? Dodatkowo, po około 5 sekundach rozwijania napięcia rozciągającego, mięśnie mogą odczuwać zmniejszony zlokalizowany przepływ krwi, a tym samym pewne niedokrwienie (z powodu zmniejszonego O2), potencjalnie zwiększając produkcję i akumulację mleczanu, co może powodować szybsze zmęczenie mięśni. Z drugiej strony, argumenty na poparcie rozciągania statycznego przed ćwiczeniem dają kilka ważnych argumentów:

Statyczne rozciąganie może obniżyć poziom kortyzolu we krwi, który zwykle wzrasta podczas wczesnych ćwiczeń – kortyzol hamuje działanie testosteronu i może potencjalnie zmniejszać wzrost mięśni.Czy dynamiczny ruch całego ciała jest odpowiedni dla nowych lub osłabionych osób, które początkowo nie mają odpowiedniego poziomu stabilności i mobilności?

Chociaż chroniczne adaptacje organizmu do stresu związanego z ćwiczeniami z czasem zmniejszą nasze reakcje kortyzolowe, argument dotyczący stosowności jest całkiem słuszny. W związku z tym praktycy powinni rozważyć wykorzystanie różnych metod rozciągania, specyficznych dla poziomu kondycji i potrzeb swoich klientów lub sportowców (np. rozluźnienie mięśniowo-powięziowe i rozciąganie statyczne przed ćwiczeniami u nowych ćwiczących; rozluźnienie mięśniowo-powięziowe i ruch dynamiczny u osób wykształconych; rozluźnienie mięśniowo-powięziowe i ruchy balistyczne wybuchowi sportowcy).  

Powysiłkowy element treningu ma na celu poprawę rozciągliwości tkanek, dlatego powinien obejmować rozluźnienie mięśniowo-powięziowe, rozciąganie statyczne, a nawet rozciąganie PNF. Innym szeroko rozpowszechnionym przekonaniem jest to, że rozciąganie po wysiłku zapobiega bolesności mięśni związanej z DOMS (opóźniony początek bolesności mięśni). Niestety, choć nie jest to do końca prawdą, ponieważ mikrourazy w tkance mięśniowej wystąpiły już podczas ćwiczeń, zmniejszają nasilenie dyskomfortu mięśniowego i mogą również przyspieszać regenerację tkanki. 

Bez względu na wybraną metodę rozciągania, częstym błędem popełnianym przez wielu jest brak zwracania uwagi na rozróżnienie między mięśniami jednostawowymi (jednego stawu) i dwustawowymi (dwustawowymi). To, co wielu postrzega jako wydłużenie w obrębie tkanki mięśniowej, może w rzeczywistości być jedynie ruchem stawu (np. rozciąganie ścięgna podkolanowego w pozycji leżącej, gdzie miednica obraca się do tyłu, gdy ścięgna są rozciągane). Specjaliści fitness, którzy chcą poprawić rozciągliwość tkanek, muszą ustabilizować lub unieruchomić jeden koniec, jednocześnie przesuwając drugim końcem lub przesuwając oba końce w przeciwnych kierunkach, aby osiągnąć wyniki.

Trening powięziowy, choć nie nowy, ale często zaniedbywany w rozciąganiu, zyskuje na popularności i słusznie. Kiedy już uznamy, że większość urazów tkanek miękkich jest związana z tkanką łączną (powięź), a nie z tkanką mięśniową, wówczas na znaczeniu zyskują takie modalności, jak rozluźnienie mięśniowo-powięziowe. Siatka mięśniowo-powięziowa (uważana za coś więcej niż tylko kurczliwe owinięcie ciała) otacza nasze ciało i zawiera nerwy i naczynia krwionośne, a także ponad dziesięciokrotnie większą liczbę receptorów czuciowych znajdujących się w mięśniach. W związku z tym tkanka ta jest bardzo aktywna i podlega urazom i uderzeniom z powodu przeciążenia, niedostatecznego wykorzystania, a nawet złej postawy, która upośledza aktywność nerwów i zlokalizowany przepływ krwi, powodując miejscowe niedokrwienie, ból (ostry lub przewlekły, w bezpośrednim lub innym obszarze) i utrata funkcji mięśni. Program rozciągania powinien zawsze obejmować rozluźnienie mięśniowo-powięziowe zarówno przed, jak i po, aby zmniejszyć napięcie i promować normalne funkcjonowanie, szczególnie w obszarach problematycznych (np. zginacze bioder / opaska IT, kompleks łydki). Dodatkowo faza rozgrzewki powinna obejmować również trening powięziowy, aby odpowiednio przygotować ciało do aktywności. Elastyczność powięzi wyjaśnia, w jaki sposób ta tkanka może magazynować i zwracać energię podczas cyklicznych wzorców ruchowych, w których ładowanie i rozładowywanie następuje szybko (np. chodzenie, bieganie) i przyczynia się do zwiększenia siły i mocy (nawet kontrolowane ruchy podskakujące mogą budować elastyczność i poprawiać wydajność). Trening powięziowy skutecznie reaguje na różnorodność w przeciwieństwie do powtarzania, zmieniając kąt obciążenia, tempo, a nawet obciążenie, a najlepiej jest go trenować za pomocą ruchów całego ciała, które aktywują nasze łańcuchy mięśniowo-powięziowe.

Nowy Rok dla wielu, mówi się, "to nowy początek starych nawyków." Biorąc pod uwagę liczbę osób, które podejmują, rozmawiają, piszą i czytają o postanowieniach o tej porze roku, można by pomyśleć, że prawie wszyscy przyjmą nowe, zdrowsze nawyki 1 stycznia. Ale te intencje są po prostu "kunktatorstwo kulturowe," zgodnie ze sposobem, w jaki niektórzy psychologowie patrzą na nieskuteczne sposoby, w jakie ludzie próbują odkrywać siebie na nowo.

Mniej niż połowa wszystkich Amerykanów podejmuje postanowienia, a spośród tych, którzy to robią, większość nie zachowuje swoich nowych nawyków. Siedemdziesiąt pięć procent z nas dotrzymuje naszych postanowień przez około tydzień. Liczba ta spada do około 71 procent po dwóch tygodniach, a po miesiącu tylko około jedna trzecia z nas nadal dotrzymuje obietnic wprowadzenia pozytywnych zmian w stylu życia. Do lata mniej niż połowa z nas może nawet pamiętać nasze postanowienia, nie mówiąc już o ich zachowaniu. Stąd wyrażenie: "Postanowienie noworoczne to coś, co pojawia się w jednym roku, a wygasa w drugim."

Psychologia stojąca za rezolucjami

Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne sugeruje pięć kroków do stworzenia nowych ścieżek neuronowych niezbędnych do pozostania w modnym rozwiązaniu:

1. Zacznij od małych rzeczy. 2. Zmieniaj zachowania pojedynczo. 3. Porozmawiaj o tym. 4. Nie bij się. 5. Poproś o wsparcie.

Czy jesteś naprawdę przygotowany i odpowiednio zmotywowany do zmiany swoich nawyków — zwłaszcza niezdrowego stylu życia? Czy to tylko kolejny przykład wystawiania się na fałszywą nadzieję? Czy naprawdę wierzysz w swoje deklaracje, że będziesz ćwiczyć więcej, jeść mniej i być milszy dla siebie i innych? Spisałeś swoje postanowienia? Czy Twoje cele są tak szerokie, że tak naprawdę nie pozwalają Ci wiedzieć, czy kiedykolwiek je osiągniesz? Czy szybko i łatwo się zniechęcasz, mówiąc sobie, że to "wszystko albo nic?"

To tylko kilka z psychologicznych powodów, dla których noworoczne postanowienia zamieniają się w coroczny nawrót. Zamiast skupiać się na tym, co może pójść źle, chciałbym, abyś zamiast tego skupił się na tym, co może pójść dobrze.

Według naukowców siła woli lub energia mentalna jest przynajmniej częścią odpowiedzi i jest w dużym stopniu uzależniona od ilości glukozy w krwiobiegu, którą wyczerpujemy za każdym razem, gdy ćwiczymy samokontrolę. W swojej książce z 2011 r. „Rediscovering the Greatest Human Strength” Roy Baumeister i John Tierney zauważają: "Bez glukozy, bez siły woli." Wygląda więc na to, że jednym ze sposobów na zwiększenie siły woli może być fizjologiczne – spożywanie pokarmów o niskim indeksie glikemicznym, warzyw, orzechów, surowych owoców, sera, mięsa, oliwy z oliwek i ryb.

Co więcej, ćwiczenie samokontroli w jednej dziedzinie życia wydaje się pomagać w zwiększeniu siły woli również w innych obszarach. Innymi słowy, zapobieganie pokusom, uniemożliwianie ćwiczeń fizycznych, uniemożliwianie jedzenia tego, czego postanowiłeś nie robić, jest ważną częścią sukcesu. Baumeister i Tierney zalecają medytację w celu poprawy uwagi i siły woli oraz ustalenie jasnych zasad zachowania. Nazywam to tworzeniem celów SMARTER, które są konkretne, mierzalne, osiągalne, realistyczne, ograniczone w czasie, entuzjastycznie tworzone i wypełnione nagrodami.

Wskazówki dotyczące skutecznego rozwiązania

1. Stwórz bardzo szczegółową mapę drogową z krótkoterminowymi, wymiernymi celami i zaplanuj z wyprzedzeniem, aby poradzić sobie z nieuniknionymi przeszkodami. 2. Zapisz swoje cele SMARTER wraz z datami zakończenia. Jeśli nie uda ci się zaplanować, to planujesz ponieść porażkę. 3. Udawaj, że jest koniec 2013 roku i osiągnąłeś swój cel(e). Napisz do siebie list opisujący, co zrobiłeś w ciągu "Poprzedni rok" aby osiągnąć swój cel. To będzie twój plan na przyszłość. 4. Poproś kogoś, kto okryje twoje plecy, na przykład osobistego trenera ACE lub trenera zdrowia. Im więcej osób rozmawiasz o swoich celach, tym lepiej — wszyscy potrzebujemy partnerów w naszym sukcesie. Pozyskaj jak najwięcej wsparcia publicznie, jak tylko możesz, za pośrednictwem mediów społecznościowych, takich jak Facebook, Twitter i Pinterest. 5. Nigdy "poczekaj, aż się na to poczujesz." Zrób to, nawet jeśli nie masz na to ochoty.

Tell Us What You Think
0Like0Love0Haha0Wow0Sad0Angry

Trust No More © 2022. All Rights Reserved.